sonra öğrendim ki. kimse değişmiyor. hepimiz değişirmişiz gibi olup, aslında zerre kadar değişmiyoruz. özürler, pişmanlıklar, keşkeler falan filan. hepsi anlık bahanelerimiz. neyi hissettiysek, onu hissetmeye devam ediyoruz. eski bir arkadaşım 'hiç değişmeyeceğiz ceylin, olmayacak' demişti, karşı çıkmıştım. şimdi anladım. çok haklıymış, olmazmış.